Borobodur

 

Nung planning stage palang ng trip na to. we decided to find a private car para we can go to Borobodur and Prambanan Temples  sa gusto naming time. but then, nagbago ang lahat ng pagdating namin dun. dahil sa bet naming lumandi ng slight at wala naman si Madam Stella Marquez de Araneta we decided to join  a tour group. Mas mura pa! so paylalu na kami sa hotel. since they do tours na din para hindi david hasslehoff!

Bumaba ako para magkape. libre naman kasama sa package ng room. kahit na maliit at not picture worthy ang hotel lahat ng staff babati sayo ng good morning. lahat may ngiti. galak na galak sila na andun kami.

pagkabigay ni ate receptionist ng kape tinanong nya ako, sabi nya breakfast? sabi ko naman, yes! just 1. sabi ni ate, only one? what about your wife? sabi ko kay ate: how dare you say that?! babae po ako! nililinlang ka lang ng iyong paningin babae po ako! sabay hagulgol sandal sa wall at dumausdos pababa slowly…biglang alis si ate kinuha ang aking foodang. windang sya mga te! eniweys, dalidali kong kinain ang Nasi goreng na bigay ni ate dahil anjan na daw ang sundo namin. tinawag ko na ang aking amiga at nagcatwalk papunta sa van. naisip namin yes! marami kami! van! sosyal! sabay ngiti ng pagkatamis tamis kay manong driver at sabi ng good morning! mabuhay from the pearl of the orient the Philippines! pagtingin ko sa loob, day! WALEY! WALEY tao! kami lang ng aking amiga! umakyat na kami sa van, pinaandar na ni kuya ang van at inayos namin ang aming mga tube. sabay tanong kay kuya, where are the other passengers? sabi ni kuya just the 2 of you! FAIL! sayang lang ang evening gowns namin at mook up! kaloka!

after 1 hour, nakarating na kami sa BOROBODUR. isa iteching UNESCO world heritage site.6  square platforms at 3 circular platforms ang babgtasin mo day. every platform tells a different story.

1st look kumbaga sa Miss Universe eto ang kanyang introduction. at syempre nagpapicture ako.

shet! ang ganda ko sa picture!

2nd look at map. TIP: I suggest you get a tour guide para may magexplain ng mga bagay bagay.

stairway to heaven. char!

main platform ng temple. ang sabi ng aming tour guide, we should enter the temple sa east. paikot hanggang makarating sa top.

 

carvings sa gilid ng temple, east side. masunurin kami kaya EAST! this depicts the early life ng mga tao nakatira dun. it depicts how wordly humanity can be. OMG nagdugo ang ilong ko sa isang sentence. ahahaha. malalaman mo din ang origin ni buddha sa bas reliefs pati na din ang concept ng nirvana ng buddhism.

paikot lang sya. tapos you go one step higher pagkatapos ng isang ikot. at ang walls nya puno ng reliefs. wala sailang concept ng editing. basta may lugar siga hala ukit pa.

just like the Angkor wat turn back time ang peg nito. habang umaakyat ka mas gumaganda ang paligid. makikita mo ang mountains from afar. dadmpi sa iyong balat ang refreshing na hangin, ang bonggang bonggang mga mamahaling hotel  mga nakapagilid sa complex, ang berdeng kapaligran. ang berde kong utak. ay, mali! ahahaha.

syempre may goal. ang makaputa ng Nirvana. so tiis ganda kaming lumakad ng 6 platforms paakyat. hanggang sa maratng namin itechi,

ang garahe ng mga aliens ayon sa ancient aliens! inside those dome may buddha

tinanggal na nila ang cover for your viewing pleasure.

ang hindi ko maipaliwanag ay ang peace na mararamdaman mo. parang lahat tumatahimik pagdatng dito. hindi ko alam kung dahil sa pagod at hingal or dahil sa mga buddhist holy ang lugar na ito. after all, Borobodur is still a working temple.

hindi ko maiexplain kung anong feeling ng pagpunta dito.

may spiritual connection kami.

marahil epekto ito ng kape all you can for foreign tourist.

*****kung bet nyo makita ang full album text tweet or fb message me so I can give you the link. pwede rin mag comment. ahahaha.

dahil sa pansit, taco, pizza, ben and jerry’s at broken hearts club.

 

matagal na kaming magkakaibigan.  like ancient time pa! saksi kami sa halos lahat ng tagumpay or kabiguan sa aming mga life. tulad nung time na may nagkagustuhan sa barkadhan, lahat kami masaya. nung naghiwalay sila,  lahat kami nasaktan. nung may na promote sa trabaho sa amin lahat kami natuwa. dahil ang alam namin ang tagumpay ng isa sa amin tagumpay na din naming lahat. hindi ko alam kung bakit kami naging magkakaibigan. kung tutuusin halos wala kaming pagkakatulad maliban lamang ang pagtratrabaho sa call center at ang pagmamahal namin sa videoke. hindi rin kami madalas magkita. halos wala nga kaming alam sa mga personal na buhay ng isat isa. ang alam namin kapag kailangan, andun kami. hindi kami perfect, mas lalong hindi ideal ang friednship namin. pero nagkakaintindihan kami.

hindi namn maiiwasan na magkaroon ng hindi pagkakintindihan. normal yun sa mga magkakibigan. may asaran, may maasar, may maiinis , may maiirita , may magwawalk out, may tatahimik pagkatapos ng malakas na tawanan. may maiiwan, meron din namang mag  momove on. normal yan sa lahat ng relasyon.

pero sa katagalan yung mga taong matitira, natira dahil sa gusto nila sila ang mga pinkaimportante sa buhay mo. sa barkada namin marami na ang umalis. marami na rin ang nandyan lang naghihintay ng 1 viber message, 1 fb message, 1 whatsapp, 1 wechat , 1 kik or bbm. hindi kailangang madalas magkita. ang kailangan lang ay totoo ka sa sarili mo at sa mga taong importante sa buhay mo.

Jogja ko

 

Jogjakarta is in central Java. It’s a 2 hour flight fro  JKT. Feelingera kasi ako na Jetsetter so book a ticketloo ang drama instead na mag train. the price naman of the flight vs the train is very competitive. nagbook kami via AIRASIA.

hindi nakakinip ang flight. hindi rin ako natakot kahit na parang lasinggerzi ang piloto ang likot ng kamay! kse hinolding hands nya ako with matching paswaysway pa. eto sya.

saktan mo ako! sige pa saktan mo ako! sino nanay mo! sino!

pasensya na nawala ang poise ko. ahihihi.

after 2hrs on time ang arrival namin sa JOGJAKARTA!

 

Jogjakarta is the gateway to BORUBODUR and Prambanan Temples.

straight kami sa hotel at nag check in. walang pic kasi very basic lang naman. mabait naman ang mga tao at may swimming pool pa. for the price pwede na. tanghali na ng makapagsettle kami, so we did what any sane person would do. maghanap ng lafang! dito kami napapadpad.

at bago ko pa mapicturan ang foodang nakain na namin. ahahaha.

konting pahinga lang at nagexplore na kami. gamit ang map na provided ng hotel we tried walking.

JOGJA cityscapes

this is Jalan Marlioboro- main street yan from there walking distance ang Tugu rail Station, Vredeburg, at Sultan’s palace. parang avenida lang ganyan ang feel kaliwat kanan ang mga vendors ng kahit anong produkto.

kung di nyo bet mamili sa street, meron namang mall. limited brands but good products. may tiangge din sa loob ng mall, at isnag department store, MATAHARI. TIP: pag may makita kayong bet nyo na local brand chuchu, BUYLA na! mas mahalya sa BALI. dito sa JOGJA lahat mura. even the cab. siguro dahil maliit lang sya na city. but I suggest for more authenticity try nyo ang mag PECAK.

Mga around Php 80 ang isang ride. and don’t waorry nagkalat sila so wala kayong maeexperience na hassle na maghanap nito. ang hassle lang ay ang presyo at kung pano kayo magkakasya…mabuti na lang sexy ako.

Jakarta food finds!

 

syempre ang trip ay hindi complete kung walang foodang! and this trip is not an exception! dami naming kinain! lahat ng pagdadiet the past few months GONE!

BEST SUSHI – SUSHITEI

BEST PALUTO/SEAFOOD MEAL a chuchu – Warung Benhil

BEST PAIRING EVER – Chicken phong with bintang

BEST MENAGE a TROIS –cappuccino, milo dinosaur at coke

Taman Mini

 

think Nayong pilipino. im sure mareremember nyo nung mga kidilettes palang kayo laging join yan sa iti ng mga school trips! naalala ko nun, nagpunta kami dito yung isnag classmate ko nasubsob sa gilid ng Mt Mayon. walang ka glamor glamor hindi pa sa totoong Mayon sya nasubsob right? ahahaha. hindi pahuhuli ang indonesia meron din silang ganyan! Taman Mini Indonesia. Mejo far far away ang drama nito from jakarta parang manila to Bulacan may toll! pero pwede namang taxihin.

this is the main entrance ng isa sa mga major major museums sa lugar ang Museum indonesia.

sa gilid naman andun ang replica ng MONAS

 

this is Museum Indonesia. meron pang nagshooshoot na Japanese Tv chuchu.

sa loob nyan may mga diorama and national costumes ng mga region pang Miss Universe. Unfortunately no photos allowed. at ayaw naming magbayad! ahahaha.

isa sa mga pavillion inside the compound.

it also features traditional houses ng mga region sa indonesia.

TIP: malaki ang lugar think clark ganyan you would need a transportation. Nagscooter kami. nag rent kami for 1hr Php 400 yata.

The place is also home sa 1 Komodo dragon.

eto sya at tamad sya. mata nya lang ang gumagalaw kaloka.

Marami pang pwedeng puntahan dun like a science museum, bird park, may mono rail din sila mejo late in the afternoon na kami pumunta so hindi na namin na avail. overall, bet ko syang puntahan uli. tahimik kasi tsaka pwedeng magyosi! ahahahaha

HNY!

siguro nagtataka kayo kung bakit wala akong sinusulat sa blogey ko the past few chuchu. marami rami ang ganap sa life ko. karamihan depression levels. pero natuto ako to count my blessings. hindi ito ang aking pagbabalik sa pagsulat. gusto ko lang malaman nyo na andito pa ako. itutuloy ko pa din ang indonesia series. ipopost ko pa lang actually. wala lang talaga akong time! but i will. sa kakaunti kong readers, salamat sa support at sana basahin at bisitahin nyo pa din ang blogey na ito. 2014 ay taon natin. itaga nyo yan sa bato. iukit nyo yan sa malaki punong narra na nasa likod bahay. isipin nating kaya nating lahat ito. maligayang bagong taon! cheers!